Over een Ongelukkig Toeval... en een Onderzoeksjournalist uit Absurdistan

Postkaart uit het Archief Ysa Pastora.

Der Erwachende, Arische kunst van Willy Meller

die vooral bekendheid verwierf in de nazi tijd 

door zijn samenwerking met architect Clemens Klotz.

Op de Wikipedia pagina van Karl Hammer (waar hij sinds kort geboren blijkt te zijn in 1969 in plaats van in 1959 en ook, eigenlijk, Hammer-Kaatee heet) vindt u één van zijn artistieke fotomontages, getiteld The Resurrection. Opnieuw gaat het veeleer om een proeve van symbolisme dan van het imaginair realisme dat Hammer beweert aan te kleven. Is dat een uil op de voorgrond, bij het open geslagen boek, symbool voor wijsheid? Of een ander soort roofvogel? In ieder geval iemand met heel scherpe, observerende ogen... voor wie het allemaal een open boek is.

Het meest in het oog springen de leeuwen onder de donkere zon, die een 'ontwakende', wederopgestane frisse jongeling flankeren. Twee leeuwen met de zon erboven duiden op 'verleden en toekomst' lezen we op de webpagina De leeuw als symbool. Deze betekenis ligt, de titel van de prent in aanmerking genomen, voor de hand. Wie zich nog wat verder verdiept in de mogelijke symbolische betekenis(sen) van de twee leeuwen (en de donkere, bijna zwarte zon) wordt evenwel getroffen door een paar - ongetwijfeld toevallige en door Karl Hammer dus volstrekt ongewilde - correspondenties. 'In het Hindoeïsme is de leeuw de vierde incarnatie van de god Vishnoe,' lezen we nog op dezelfde pagina. Waarmee we regelrecht bij een van de grootste guru's van het neonazisme en het nazi occultisme belanden, Savitri Devi, die in haar boeken stelde dat Adolf Hitler een avatar of incarnatie was van de Hindoe god Vishnoe. Komt daarbij dat het platform negen treden telt, exact het aantal werelden of niveau's van de Irminsul-Yggdrasil-Levensboom, die een centrale plaats bekleedde in het nazi occultisme. Op die manier kan The Resurrection door kwaadwillige lui perfect geïnterpreteerd worden als de geboorte van het Vierde Rijk.

Deze mogelijke lezing wordt nog kracht bij gezet als we ze op runologische wijze interpreteren. Een rune staat niet alleen voor een letter, een klank en een begrip, maar correspondeert vaak ook met een sterrenbeeld, een planeet, een van de vier elementen, een godheid, een kleur, een plant... en een dier. Zo staat de Sowilo voor de s-klank, voor de zon, het zonnewiel, de godheden Baldr en Sonne, de jeneverbes, kamille, maretak, de kleur geel, het element vuur... en de leeuw als dier en als sterrenbeeld (zie o.a. Runentekens van Guy Ogilvy. Librero 2014). Sowilo werd ook bekend als de Sig-rune, de overwinningsrune. De dubbele Sig-rune werd het embleem van de SS, en werd in de SS-dolk gegraveerd als een beschermend amulet :

We zullen er maar van uitgaan dat Karl Hammer zich van geen kwaad bewust is, en dat het allemaal om nog maar eens een Ongelukkig Toeval gaat. Dat kan gebeuren. En het is nu eenmaal zo dat hij er al geruime tijd in geslaagd is het publiek voor het lapje te houden, als hij beweert een onderzoeksjournalist te zijn die jarenlang zowel de nazi symboliek als de runentekens heeft bestudeerd. In De Hamer van Thor wordt evenwel met tal van voorbeelden aangetoond dat Karl Hammer zichzelf regelmatig heel erg in zijn hemd zet 'als de meest onzorgvuldige onderzoeksjournalist van het westelijk halfrond (en doe er dat oostelijk ook maar bij)'. Op de site Codebrekers van Ignace Lepage, meer bepaald bij hoofdstuk 12 wordt daar, ten overvloede, nog een bijzonder vermakelijk voorbeeld van gegeven, dat we u niet mogen onthouden. 

Zo doet Karl Hammer in deze 12-12-12 reportage van EenVandaag tussen 1'52 en 2'08 enkele opmerkelijke uitspraken: 'De pastoor (Otto dus) raakte in mei 1945 betrokken bij de Führerbunker, waar Bormann, Schwarz, Himmler... al die topfiguren zaten. En vandaar kreeg hij van Bormann... kreeg de aalmoezenier de opdracht... om een bepaald document mee te nemen.' - Hoewel Hammer uitdrukkelijk stelt met Gezocht:Codebrekers geen revisionistisch boek te hebben geschreven, doet hij met deze uitspraak niet alleen de geschiedenis geweld aan, maar ook zijn eigen 'waar gebeurde' verhaal.

Een lapsus, een verspreking, een kleine vergissing is altijd mogelijk... Maar vier historische blunders van formaat op rij, in één enkele zin? Ten eerste pleegde Hitler op 30 april zelfmoord, en zat hij 'in mei 1945' dus niet meer in zijn Führerbunker. Ten tweede deed Bormann al op 2 mei een uitbraakpoging, nadat Goebbels en Krebs de dag voordien zelfmoord hadden gepleegd. Ten derde heeft Himmler daar nooit 'gezeten', en ten vierde zat Schwarz, ook in het fictieve verhaal van Hammer & Schulz, in München. En zou Bormann, nog volgens hetzelfde pulpromannetje van Hammer & Schulz, helemaal geen reden gehad hebben om een gecodeerde partituur voor Schwarz de bunker uit te smokkelen, naar München, aangezien Schwarz bij Bormann zat, in Berlijn, in de bunker!




Waarmee tegelijk een van de grootste mysteries van heel deze zaak is blootgelegd, die - opnieuw - niets met het goud van de Reichsbank of de diamanten van Hitler te maken heeft. Want hoe is het in vredesnaam mogelijk dat gerespecteerde nieuws- en actualiteitenmagazines als EenVandaag in Nederland en Reyers Laat in Vlaanderen plat op hun buik gaan voor een onderzoeksjournalist uit Absurdistan, en hem een open forum geven? Waarom plaatsen de verzamelde redacties en journalisten op 12-12-12 niet één enkele kritische noot of kanttekening bij deze Inspector-Clouseau-Incarnatie-van-Indiana Jones? 

Maar goed... De Wereld Draait Door, zeker?

De Zetel van Franciscus: het fascinerend onderzoek naar religie, relieken en roof loopt andermaal vertraging op

Het zit Karl Hammer niet mee, dezer dagen. Enerzijds zit die lastige horzel van een Ignace Lepage te zoemen in zijn nek (zie www.codebrekers.be - en het eind van de revelaties is nog niet in zicht); anderzijds is er ondergetekende met haar internationaal topteam van professionals die op deze website een ontluisterende deconstructie van 'onderzoeksjournalist' Karl Hammer hebben ondernomen. En zijn vroegere (toen hij nog een Hammer-Kaatee was), zijn huidige en zelfs zijn toekomstige werk hebben doorgelicht.

Op deze website hebben wij inderdaad enkele tipjes van enige sluiers opgelicht en aldus onthuld dat De tranen van de wolf, gepubliceerd door Karl Hammer-Kaatee in 2007 en heruitgegeven onder de titel Gezocht: Codebrekers door Karl Hammer in 2012 een volstrekte fictie is. De volledige oplichting (der sluiers) kun je lezen in De Hamer van Thor dat volgende week verschijnt. De decodering van de partituur die heeft geleid tot de ontdekking van het Nazi Heiligdom (de Irminsul) in plaats van het goud van de Reichsbank of de diamanten van Hitler wordt stap voor stap uit de doeken gedaan in boek 2, Het Mysterie van Mittenwald. De implicaties daarvan, en de achtergronden van occulte en historische aard, worden uiteengezet in boek 3, Geheimen van de Runen. En het vierde boek, dat onze tetralogie over het Vierde Rijk compleet maakt, zal De Postkaart Code behandelen en onder meer de personages belichten die in het clair-obscur van kunstfotograaf Karl Hammer volkomen onderbelicht zijn gebleven. Wie een woordje mee wil spreken over Mittenwald, abonneert zich dus best nu op de 4 ebooks; ze zullen je te gelegener tijd bezorgd worden in epub-formaat en als PDF.

Wij zijn onze reeks revelaties op www.rauna.eu gestart met het bericht dat uitgeverij Elmar nog steeds $25.000 dollar uitloofde voor wie Karl Hammer het goud van de Reichsbank en/of de diamanten van Hitler kon tonen, en bereid was de rechten op het verhaal aan hem af te staan. De verzamelde codebrekers & schattenjagers gingen ervan uit dat de actie afgelopen was, de termijn verstreken. Dat deelde uitgeverij Elmar trouwens ook mee aan ons, maar tegelijk liet men het bericht op de site staan (en daar staat het nog steeds). Volgens uitgeverij Elmar is de Nazi Code bijgevolg nog altijd ongebroken, en heeft een of andere schimmige en niet nader genoemde instantie er nog altijd $25.000 voor veil. Het probleem is dat het je, als codebreker of schattenjager, allesbehalve gemakkelijk wordt gemaakt om je oplossing in te sturen en de beloning op te eisen, zoals Ignace Lepage aan den lijve mocht ondervinden. Zo is het nog steeds niet duidelijk of de postbus die Karl Hammer doorgeeft nu wel of niet bestaat, of hoe vol ze zit.

Nu goed, niet getreurd. Karl Hammer zelf verkondigt ook niet langer meer dat zijn actie is afgelopen en de termijn verstreken sinds eind 2013, toen hij de site www.codebrekers.nl plotseling voor gesloten verklaarde. Blijkbaar klopt de informatie niet die uitgeverij Elmar ons meedeelde, en klopt ook zijn eigen versie van het verhaal niet langer... want op zijn site blijkt nu - in het Engels, zoals het een internationaal top-onderzoeksjournalist met een veeltallig team van dito experten betaamt - dat er tot 12-12-14 en bijgevolg twee jaar na zijn oproep op 12-12-12, geen vooruitgang is geboekt. En daarom heeft hij een deadline vastgelegd op 12-06-15, geheel toevallig ook de einddatum die door Ignace Lepage werd bepaald voor zijn onthullingen, en die - eveneens geheel toevallig - samenvalt met de publicatiedatum van De Hamer van Thor. Enige communicatie met zijn eigen uitgever lijkt er niet aan te pas gekomen, want waar Elmar nog uitpakt met de verhoogde beloning, keert Hammer terug naar zijn oorspronkelijke bod van €12.000.

Wie deze vaudeville over dat zogenaamde goud van de Reichsbank of de tranen van de wolf nog ernstig wil nemen, doet maar. Wij doen dat alvast niet, en wij hebben dat nooit gedaan. De naam Peter Schulz - de verzamelde codebrekers en schattenjagers wellicht niet onbekend - leidde ons immers linea rechtsaf naar een bedrijfje waarvan de naam en website onthuld worden in De Hamer van Thor en waar men allerlei 'nazi reproducties' kan kopen, 'van museumkwaliteit', waarbij het onderscheid tussen 'fake or real' nog heel moeilijk te maken valt. Onder meer de goudstaven uit de Reichsbank waar we verleden week een foto van publiceerden, en waarvan de relevante internationale topexperten onder jullie ongetwijfeld al hadden geconstateerd dat er 'replica' staat te lezen op de achterkant, kunnen daar aangeschaft worden. En de gecodeerde partituur, beminde schattenjagers, dateert evenmin als die goudstaven uit de Tweede Wereldoorlog. Eerder nog is het een product uit dezelfde neonazi stal.

Maar we zouden het over De Zetel van Franciscus hebben, het derde boek uit de Trilogie van Tau & Irminsul, in 2006 gestart door Karl Hammer die toen nog een Kaatee was. In onze eerste berichten op deze site schreven we al dat je de Mysteries van Mittenwald niet zult oplossen als je niet bereid bent een poging te doen om het Mysterie Karl Hammer en zijn drie onderzoeksjournalistieke werken te  doorgronden. En zie, waar De Zetel van Franciscus eerst nog was aangekondigd voor midden maart of april 2015, werd dat ineens 15-06-15 (numerologisch-symbolisch een heel interessante datum, maar uiteraard ook weer geheel toevallig)... En is de publicatie op 01-06-15, blijkens de Facebook-pagina van Karl Hammer, nu uitgesteld tot 'na de zomer'.

Uitgeverij Elmar wil de publicatie uitstellen om de Nederlandse editie 'te laten samenvallen met mogelijke buitenlandse edities'. Zeer merkwaardig, aangezien een uitgeverij doorgaans lang van tevoren weet wanneer 'buitenlandse edities' zullen verschijnen, en het onbegonnen werk is de uitgave van een boek te laten samenvallen met mogelijke buitenlandse edities. Blijkbaar is men er bij Elmar nog niet eens zeker van dàt er buitenlandse edities zullen verschijnen... behalve dan de eigen Engelstalige editie, die op de website van Hammer staat aangekondigd voor de zomer. The book that shook the Vatican lezen we ook nog - alsof het Vaticaan al helemaal geshockeerd in de touwen ligt nog voor het boek goed en wel verschenen is.

De Grootspraak van Karl Hammer kan, zoals gewoonlijk, makkelijk doorprikt worden. Mocht het boek nog voor de release wel degelijk zoveel interesse wekken dat er 'mogelijke buitenlandse edities' zitten aan te komen, dan zou de trailer die al sinds november 2014 op Youtube staat vandaag, toen ik even ging kijken, echt wel meer dan 269 views hebben gehad. De verklaring herinnert ook aan de vermakelijke verhaaltjes die opgedist werden door Karl Hammer, aka Mark Harlem (aka Markhar Lem) of een of ander lid van zijn internationaal topteam op het forum van Graham Hancock. Ook daarover kom je meer te weten in De Hamer van Thor. Maar laten we het bij dit ene voorbeeldje houden:

Het duurde 4 jaar voor Satans Lied van Karl Hammer-Kaatee een Engelse uitgever vond, waarna het onder de naam Karl Hammer verscheen als The Secret of the Sacred Panel (2010). Volgens acoliet Don Barone - die een rechtstreekse lijn had met Karl Hammer - lag de reden niet in het feit dat Hammer stomweg geen Engelse uitgever had gevonden, maar omdat hij 'finally cleared all the hurdles of CIA and FBI involvement'. Zeer merkwaardig, aangezien al wat in Satans Lied te lezen stond, bijeengeschreven was uit het werk van Baigent, Leigh & Lincoln, Jos Bertaulet, Patrick Bernauw, Peter Voorn, Paul de Saint-Hilaire en vele, vele anderen. Zeker het werk van Baigent, Leigh & Lincoln hadden de meisjes en jongens van CIA en FBI ongetwijfeld al gelezen.

Toen het met De tranen van de wolf (2007) ook niet zo best wilde lukken qua mogelijke buitenlandse edities, en toen zelfs de nationaal-Nederlandse hype rond Gezocht:Codebrekers (2012) geen vertalingen tot gevolg had, heeft uitgeverij Elmar dan zelf maar een Engelstalige editie op de markt gebracht (The Hunt for the Nazi Gold, 2013). Ik wil maar zeggen: jezelf oppompen tot internationaal toponderzoeksjournalist met een team van alleen voor hem relevante anonieme experten die oplossingen voor je fictie gaan evalueren, is één ding... de waarheid is heel iets anders. En zelfs al lijk je op je Facebook pagina een hele bink, die best wel eens geboren zou kunnen zijn in 1969... je oorspronkelijke geboortedatum (1959) krijg je niet zomaar uitgewist.